Re: Ξύρισμα σε Τούρκο μπαρμπέρη στο Εδιμβούργο
Δημοσιεύτηκε: 07 Φεβ 2014, 02:05
Εντάξει. Όταν το διάβασα πρώτη φορά ήμουν στη δουλειά, μόνος στο γραφείο και με έχουν πιάσει τα σπαστικά γέλια για τρία λεπτά συνεχόμενα. Αισθάνομαι το κεφάλι μου να καίγεται και νομίζω πως θα εκραγεί. Το ένστικτο της επιβίωσης επικρατεί και σταματάω. Δάκρυα, κοκκίνησα σα παντζάρι, κλπ. Στο καπάκι μπαίνει ένας συνάδελφος, ο οποίος έχει αρχίσει να καταλαβαίνει πως κάτι δεν παει καλά, μαζί με έναν πελάτη. Δίνω άνιση μάχη με τον εαυτό μου για να μην ξεκινήσω το "δεύτερο ημίχρονο" με τα γέλια. Για να εξυπηρετήσω τον πελάτη έπρεπε να πάω 4-5 μέτρα παραδίπλα πίσω από μια βιβλιοθήκη να πάρω ένα φάκελο, δεν θα μου έπαιρνε πάνω από 10 δευτερόλεπτα. Φτάνω, λοιπόν, ΠΙΣΩ και εκεί ξεκινάει το part 2 ! Ευτχώς, δεν βγάζω ήχο. Έχει περάσει ένα λεπτό και ακούγεται ο συνάδελφος: "Κώστα, δεν τον βρίσκεις(τον φάκελο);;" Δεν απαντάω και συνεχίζω, οπότε έρχεται να ψάξει και αυτός. Με βλέπει διπλωμένο και κάνει να ψάξει. Με ξανακοιτάει και αρχίζει ΝΑ ΓΕΛΑΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ!!! Ευτυχώς αθόρυβα! Έχουν περάσει 2 λεπτά και μέσα στα γέλια μας να παρακαλάμε να ανοίξει η γη να μας καταπιεί... και ξαφνικά έρχεται πίσω ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ(!!!) παίρνει το φάκελο, τον δίνει στον πελάτη και φεύγουν...! Να μας καταπιεί η γη αλλά να πάμε πολύ βαθιά!
Ευτυχώς, ο προϊστάμενος είναι καλός άνθρωπος και δεν είχαμε συνέπειες.
Φίλε Γιώργο, σ'ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτήν τη δημοσίευση! :thnx
Ευτυχώς, ο προϊστάμενος είναι καλός άνθρωπος και δεν είχαμε συνέπειες.
Φίλε Γιώργο, σ'ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτήν τη δημοσίευση! :thnx