3o συνεχόμενο ξύρισμα σαβέτας. Αυτή τη φορά δυσκόλεψα την πίστα:
Γένια 3ων ημερών, αντί 4, τις άλλες 2 φορές ΚΑΙ λεπίς Permasharp αντί Derby την προηγούμενη φορά. Καλύτερο-βαθύτερο και ταχύτερο ξύρισμα, πάλι με απουσία ερεθισμών, ΑΛΛΑ είχαμε 2 μικρές αμυχές (και όχι κοψίματα). Αυτές τις αμυχές τις έπαιρνα στην αρχή του Π.Ξ., όταν έβαζα αιχμηρή λεπίδα σε αμυντική μηχανή και ήμουν αρκετά πιο άπειρος, οπότε πιθανολογώ ότι έχουν να κάνουν με την απειρία μου.
Με derby και rapira super stainless πάντως δεν τις είχα (και με πιο άμπαλη τεχνική), οπότε οι εξίσου άμπαλοι με εμένα έχουν τη σφραγίδα έγκρισης να χρησιμοποιούν άφοβα αυτές τις δύο στα πρώτα τους σαβετικά σκιρτήματα.
Σετάπ:
- Yaqi professional 26mm
- Stirling Christmas Eve (μη γελάτε κύριοι, στη Βόρεια Αττική άναψαν τα πρώτα τζάκια και ήθελα νοητά να επισπεύσω την αγαπημένη μου εποχή! )
- Parker SRX σαβέτα
- Λεπίς Permasharp
- ASL Mενούνος Λεμόνι. Κάτι ελαφρύ, για βραδάκι.
Γενικά, έχω αρχίσει να σκέφτομαι τη στροφή προς το αυθεντικώς αυθεντικό Π.Ξ. χωρίς bottom plates και λοιπούς νεωτερισμούς. Aφού γυρίσαμε στα πέριξ της Αμερικάνικης επανάστασης χρονολογικά, ξυριζόμενοι με DE, γιατί να μη γυρίσουμε και καμιά - δυο χιλιετίες πιο πίσω, ξυριζόμενοι με λεπίδι και δέρμα, τανγκό αυστηρά για 2;
