Άμα είχες δει την ταινία και δεν κόλλαγες σε αυτή τη φράση, θα καταλάβαινες τί εννοώ.
Ο "αρωματοποιός" αναζητούσε την κοπέλα που το άρωμά της, δηλαδή το άρωμα του δέρματός της, θα ήταν εκείνο που θα οδηγούσε στη δημιουργία του απόλυτου αρώματος. Η κοκκινομάλλα αυτή που ανέφερα, κόρη άρχοντα, και έκανες quote προς ενίσχυση της άποψής σου, ήταν το πρότυπο της ομορφιάς, η κοπέλα που συγκέντρωνε όλη την ομορφιά και τα "αρώματα" της πρωτεύουσας των αρωμάτων, της Grasse. Του έρχονταν στο μυαλό αναμνήσεις και φαντασιώσεις που σίγουρα δεν έχουν σχέση με αυτές που περιέγραψες για κοριτσοπαρέες και βολτούλες στη βρύση τη βουνίσια. Ήταν το ιδανικό που περιέκλειε όλη την ομορφιά, τη χαρά της ζωής, έτσι όπως αυτός την φανταζόταν.
Θα συμβούλευα τα μέλη να μην κολλάνε στα περί γυναικείου αρώματος και κοριτσίστικων φαντασιώσεων. Δεν έχει καμία σχέση κατά την ταπεινή άποψη του 99% όσων το έχουν δοκιμάσει... Πιο πιθανό είναι να σου θυμίσει τούρτα παγωτό, που θα μπορούσες να το πεις κι έτσι μιας και σε κάποιον που το έδωσα να το μυρίσει μου είπε πιάσε κι ένα κουταλάκι, παρά κάτι άλλο. Δύο γυναίκες που το μύρισαν μου το περιέγραψαν ως καθαριότητα, το χαρακτήρισαν φανταστικό, όχι όμως ότι μοιάζει με κάτι που θα φόραγαν ως άρωμα.
Οκ, είμαι θέμα προσωπικού γούστου, μην τρελαθούμε τελείως όμως.
Επίσης, υπάρχει και το άλλο. Το "μου αρέσει πάρα πολύ, απλά πρέπει να πείσω τον εαυτό μου με κάποιο τρόπο πως δεν το χρειάζομαι".
Καλό Σαββατόβραδο!
