Παραδοσιακό Ξύρισμα: Η μόδα του μέλλοντος;
Δημοσιεύτηκε: 14 Νοέμ 2014, 00:48
Μη βιαστείτε να πείτε "όχι!"
Η ζωή κάνει κύκλους. Και είναι μαθηματικά βέβαιο ότι η μόδα της αξυρισιάς, που ειδικά στην Ελλάδα κάνει θραύση εδώ και χρόνια (αποτέλεσε το ιδανικό άλλοθι για τη γενικότερη βαριεστημάρα της νέας γενιάς), θα εκλείψει. Αλλά για να εκλείψει, θα χρειαστεί να δοθεί ένα ισχυρό κίνητρο για επιτευχθεί η αλλαγή συνηθειών.
Προσωπικά και κρίνοντας από τη δική μου περίπτωση, αυτό μπορεί να συμβεί μόνο μέσα απ' το παραδοσιακό ξύρισμα. Είμαι βέβαιος ότι πολύς κόσμος είναι σαν κι εμένα: θέλει να ξυρίζεται τακτικά για τους χ, ψ λόγους (επειδή του πάει περισσότερο, για να μην τον ενοχλούν τα γένια, για λόγους υγιεινής κ.λπ.), αλλά ΒΑΡΙΕΤΑΙ θανάσιμα να το κάνει και μένει αξύριστος για μέρες, επειδή η διαδικασία με τα cartridges είναι τόσο βαρετή, που τον αποτρέπει από το να ασχοληθεί. Μέχρι που δεν πάει άλλο και αναγκάζεται, πια, να πιάσει το ξυραφάκι και να κάνει τη δουλειά σαν να είναι η πιο βαριά αγγαρεία.
Το Π.Ξ., αντίθετα, με όλα τα μπιχλιμπίδια του, μπορεί να δώσει το κίνητρο που ψάχνουν όλοι αυτοί για να πάψει το ξύρισμα να αντιμετωπίζεται ως ψυχαναγκασμός και να μετατραπεί σε μία ευχάριστη στιγμή μες στην καθημερινότητά τους. Δεν νομίζω να είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι οι άνθρωποι που στρέφονται στο Π.Ξ. ολοένα και αυξάνονται, επειδή αποφασίζουν κάποια στιγμή να ψάξουν λίγο παραπάνω το πράγμα, για να έχουν καλύτερο αποτέλεσμα. Θα το έχουν παρατηρήσει και δημιουργοί/συντονιστές του φόρουμ με τις αυξανόμενες εγγραφές νέων μελών τους τελευταίους μήνες.
Εδώ όμως ελλοχεύει ο κίνδυνος. Να γίνει το Π.Ξ. η νέα μόδα και από ουσιαστική διαδικασία προσωπικής περιποίησης (η πιο βασική, αναμφίβολα, για έναν άνδρα), να μετατραπεί σε ένα αέναο παιχνίδι. Και ο κόσμος που θα εισέρχεται στο "κλαμπ" να μην έχει ως πρώτο μέλημα το πώς θα επιλέξει έναν απλά αξιόλογο εξοπλισμό για να μάθει να ξυρίζεται σωστά και να βρει την υγειά του, αλλά να μπει σε διαδικασία συναγωνισμού με τους άλλους, ως προς την αγορά και δοκιμή "ψαγμένων" προϊόντων ή συλλογή σπανίων αντικειμένων κ.λπ.
Απαραίτητη διευκρίνιση: με αυτό το τελευταίο δεν πετάω "μπηχτή" για κανέναν εδώ, διότι όσοι έφτασαν στο σημείο να γίνουν συλλέκτες κ.λπ., ανέβηκαν ένα-ένα τα "σκαλοπάτια" του Π.Ξ., δοκίμασαν άπειρα προϊόντα μέσα σε διάστημα αρκετών ετών μέχρι να βρουν τι τους ταιριάζει καλύτερα και αφού πέρασαν απ'τα χέρια τους σχεδόν τα πάντα, είπαν να δουν το πράμα ΚΑΙ σαν χόμπι και να αφιερώσουν περισσότερο χρόνο και χρήμα. Απολύτως κατανοητό, απολύτως σεβαστό. Οταν χρησιμοποιώ τη λέξη "μόδα", δεν αναφέρομαι σ' αυτούς τους παλιούς.
Πρόβλημα θα διαπιστωνόταν αν εγώ, ως νέωπας, αντί να κοιτάξω πώς να μάθω να φτιάχνω καλό αφρό ή πως θα πετύχω την ιδανική γωνία με την ξυριστική μηχανή, νοιαζόμουν περισσότερο να αγοράσω δέκα πινέλα ασβού μέσα σε διάστημα ενός μηνός ή άλλες πέντε μηχανές για να χρησιμοποιώ διαφορετική, κάθε ημέρα της εβδομάδας. Ναι, δεν έχω παρατηρήσει τέτοια ακραία φαινόμενα εδώ, αλλά ομολογώ ότι ακόμα κι εγώ, που πιστεύω πως είμαι ολιγαρκής (ίσως και λόγω ανάγκης), συλλαμβάνω καθημερινά τον εαυτό μου να παρασύρεται και να ψάχνει κάθε μέρα στο ίντερνετ για νέο πινέλο, νέα κρέμα, νέα ξυριστική μηχανή (άσχετα αν δεν παίρνω).
Ελπίζω να αντιλαμβάνεστε τον (καλοπροαίρετο) προβληματισμό μου. Ναι, ασφαλώς και θα συστήσω σε κόσμο που ξέρω το Π.Ξ., οπωσδήποτε θα τον παραπέμψω στο φόρουμ για να μάθει τα βασικά, αλλά μήπως ο βομβαρδισμός πληροφοριών που παρέχει το ίντερνετ γενικότερα, μπορεί να οδηγήσει στον λάθος δρόμο, δηλαδή τον άσκοπο καταναλωτισμό; Οπως συνέβη και με την αξυρισιά, δηλαδή, που είδαν μια μέρα τον Κλούνεϊ με μούσι, είδαν ότι γουστάραν οι γκόμενες και όλοι πλέον αφήνουν αδιαφορώντας για να τα σουλουπώσουν λίγο. Με συνέπεια να μοιάζουν με ναυαγούς και, φυσικά, χάνουν την ουσία.
Ισως αν δεν υπήρχε η οικονομική κρίση, γιατί το χόμπι απαιτεί να έχεις μία ικανοποιητική τσέπη, να εξέφραζα τη βεβαιότητα ότι το Π.Ξ. μπορεί να γκρεμίσει την αξυρισιά και να γίνει αυτό η νέα μόδα (η αξυρισιά είναι απείρως πιο οικονομική, αφού δεν κάνεις κυριολεκτικά τίποτα και δεν ξοδεύεις φράγκο). Ειδικά αν εμφανιζόταν κάποιος διάσημος να μιλήσει για τα πλεονεκτήματα του safety ή του straight razor, θα ήταν θέμα χρόνου να αλλάξουν άρδην οι συνήθειες. Βλέπουμε, πάντως, να εχουν ανοίξει τα τελευταία χρόνια (δήθεν) παραδοσιακά μπαρμπέρικα, ενώ γενικότερα η ρετρό αισθητική σε πολλούς τομείς έχει σουξέ τα τελευταία χρόνια (χαρακτηριστικό παράδειγμα η μουσική βιομηχανία, όπου το βινύλιο κερδίζει σταθερά πόντους ξανά).
Προσωπικά δεν θα εκπλαγώ με τίποτα, αλλά, ειλικρινά, θα σας άρεσε να φτάσουμε σ' αυτό το σημείο; Ή προτιμάτε να μείνει το κλαμπ "κλειστό" και να εισέρχονται σ' αυτό μόνο όσοι "νιώθουν" και ασχολούνται με το Π.Ξ. για ουσιαστικούς λόγους;
Η ζωή κάνει κύκλους. Και είναι μαθηματικά βέβαιο ότι η μόδα της αξυρισιάς, που ειδικά στην Ελλάδα κάνει θραύση εδώ και χρόνια (αποτέλεσε το ιδανικό άλλοθι για τη γενικότερη βαριεστημάρα της νέας γενιάς), θα εκλείψει. Αλλά για να εκλείψει, θα χρειαστεί να δοθεί ένα ισχυρό κίνητρο για επιτευχθεί η αλλαγή συνηθειών.
Προσωπικά και κρίνοντας από τη δική μου περίπτωση, αυτό μπορεί να συμβεί μόνο μέσα απ' το παραδοσιακό ξύρισμα. Είμαι βέβαιος ότι πολύς κόσμος είναι σαν κι εμένα: θέλει να ξυρίζεται τακτικά για τους χ, ψ λόγους (επειδή του πάει περισσότερο, για να μην τον ενοχλούν τα γένια, για λόγους υγιεινής κ.λπ.), αλλά ΒΑΡΙΕΤΑΙ θανάσιμα να το κάνει και μένει αξύριστος για μέρες, επειδή η διαδικασία με τα cartridges είναι τόσο βαρετή, που τον αποτρέπει από το να ασχοληθεί. Μέχρι που δεν πάει άλλο και αναγκάζεται, πια, να πιάσει το ξυραφάκι και να κάνει τη δουλειά σαν να είναι η πιο βαριά αγγαρεία.
Το Π.Ξ., αντίθετα, με όλα τα μπιχλιμπίδια του, μπορεί να δώσει το κίνητρο που ψάχνουν όλοι αυτοί για να πάψει το ξύρισμα να αντιμετωπίζεται ως ψυχαναγκασμός και να μετατραπεί σε μία ευχάριστη στιγμή μες στην καθημερινότητά τους. Δεν νομίζω να είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι οι άνθρωποι που στρέφονται στο Π.Ξ. ολοένα και αυξάνονται, επειδή αποφασίζουν κάποια στιγμή να ψάξουν λίγο παραπάνω το πράγμα, για να έχουν καλύτερο αποτέλεσμα. Θα το έχουν παρατηρήσει και δημιουργοί/συντονιστές του φόρουμ με τις αυξανόμενες εγγραφές νέων μελών τους τελευταίους μήνες.
Εδώ όμως ελλοχεύει ο κίνδυνος. Να γίνει το Π.Ξ. η νέα μόδα και από ουσιαστική διαδικασία προσωπικής περιποίησης (η πιο βασική, αναμφίβολα, για έναν άνδρα), να μετατραπεί σε ένα αέναο παιχνίδι. Και ο κόσμος που θα εισέρχεται στο "κλαμπ" να μην έχει ως πρώτο μέλημα το πώς θα επιλέξει έναν απλά αξιόλογο εξοπλισμό για να μάθει να ξυρίζεται σωστά και να βρει την υγειά του, αλλά να μπει σε διαδικασία συναγωνισμού με τους άλλους, ως προς την αγορά και δοκιμή "ψαγμένων" προϊόντων ή συλλογή σπανίων αντικειμένων κ.λπ.
Απαραίτητη διευκρίνιση: με αυτό το τελευταίο δεν πετάω "μπηχτή" για κανέναν εδώ, διότι όσοι έφτασαν στο σημείο να γίνουν συλλέκτες κ.λπ., ανέβηκαν ένα-ένα τα "σκαλοπάτια" του Π.Ξ., δοκίμασαν άπειρα προϊόντα μέσα σε διάστημα αρκετών ετών μέχρι να βρουν τι τους ταιριάζει καλύτερα και αφού πέρασαν απ'τα χέρια τους σχεδόν τα πάντα, είπαν να δουν το πράμα ΚΑΙ σαν χόμπι και να αφιερώσουν περισσότερο χρόνο και χρήμα. Απολύτως κατανοητό, απολύτως σεβαστό. Οταν χρησιμοποιώ τη λέξη "μόδα", δεν αναφέρομαι σ' αυτούς τους παλιούς.
Πρόβλημα θα διαπιστωνόταν αν εγώ, ως νέωπας, αντί να κοιτάξω πώς να μάθω να φτιάχνω καλό αφρό ή πως θα πετύχω την ιδανική γωνία με την ξυριστική μηχανή, νοιαζόμουν περισσότερο να αγοράσω δέκα πινέλα ασβού μέσα σε διάστημα ενός μηνός ή άλλες πέντε μηχανές για να χρησιμοποιώ διαφορετική, κάθε ημέρα της εβδομάδας. Ναι, δεν έχω παρατηρήσει τέτοια ακραία φαινόμενα εδώ, αλλά ομολογώ ότι ακόμα κι εγώ, που πιστεύω πως είμαι ολιγαρκής (ίσως και λόγω ανάγκης), συλλαμβάνω καθημερινά τον εαυτό μου να παρασύρεται και να ψάχνει κάθε μέρα στο ίντερνετ για νέο πινέλο, νέα κρέμα, νέα ξυριστική μηχανή (άσχετα αν δεν παίρνω).
Ελπίζω να αντιλαμβάνεστε τον (καλοπροαίρετο) προβληματισμό μου. Ναι, ασφαλώς και θα συστήσω σε κόσμο που ξέρω το Π.Ξ., οπωσδήποτε θα τον παραπέμψω στο φόρουμ για να μάθει τα βασικά, αλλά μήπως ο βομβαρδισμός πληροφοριών που παρέχει το ίντερνετ γενικότερα, μπορεί να οδηγήσει στον λάθος δρόμο, δηλαδή τον άσκοπο καταναλωτισμό; Οπως συνέβη και με την αξυρισιά, δηλαδή, που είδαν μια μέρα τον Κλούνεϊ με μούσι, είδαν ότι γουστάραν οι γκόμενες και όλοι πλέον αφήνουν αδιαφορώντας για να τα σουλουπώσουν λίγο. Με συνέπεια να μοιάζουν με ναυαγούς και, φυσικά, χάνουν την ουσία.
Ισως αν δεν υπήρχε η οικονομική κρίση, γιατί το χόμπι απαιτεί να έχεις μία ικανοποιητική τσέπη, να εξέφραζα τη βεβαιότητα ότι το Π.Ξ. μπορεί να γκρεμίσει την αξυρισιά και να γίνει αυτό η νέα μόδα (η αξυρισιά είναι απείρως πιο οικονομική, αφού δεν κάνεις κυριολεκτικά τίποτα και δεν ξοδεύεις φράγκο). Ειδικά αν εμφανιζόταν κάποιος διάσημος να μιλήσει για τα πλεονεκτήματα του safety ή του straight razor, θα ήταν θέμα χρόνου να αλλάξουν άρδην οι συνήθειες. Βλέπουμε, πάντως, να εχουν ανοίξει τα τελευταία χρόνια (δήθεν) παραδοσιακά μπαρμπέρικα, ενώ γενικότερα η ρετρό αισθητική σε πολλούς τομείς έχει σουξέ τα τελευταία χρόνια (χαρακτηριστικό παράδειγμα η μουσική βιομηχανία, όπου το βινύλιο κερδίζει σταθερά πόντους ξανά).
Προσωπικά δεν θα εκπλαγώ με τίποτα, αλλά, ειλικρινά, θα σας άρεσε να φτάσουμε σ' αυτό το σημείο; Ή προτιμάτε να μείνει το κλαμπ "κλειστό" και να εισέρχονται σ' αυτό μόνο όσοι "νιώθουν" και ασχολούνται με το Π.Ξ. για ουσιαστικούς λόγους;