Men's Only

Προχθές έσπασε το σερί καθημερινού λόγω βαριεμάρας. Οπότε γένια δύο ημερών. Ξεκινησα με Φέδερ #5, αλλά οκ έλεος. Μετά τις δυο πρώτες κατεβασιές υπήρξε αντικατάσταση. Τραβαγε σαν τρελή, πόσο να αντέξει η ταλαίπωρη. Μετά εξίσου καλό αποτέλεσμα με το καθημερινό, με 3 χέρια wtg. Είπα να χρησιμοποιήσω το SV μετά από καιρό κ παρότι δεν πολύταιριάζει στην εποχή, για να το συγκρίνω με τα καινούργια σαπούνια. Πρώτη φορά το άφρισα σε μπολ. Εξυσα μια μικρή (νόμιζα) ποσότητα κ την έβαλα στον πάτο του μπολ με μια κ.σ νεράκι να μαλακώνει, όσο επλενα πρόσωπο με γλυκερίνης παπουτσάνης... Άφρισε εντυπωσιακά. Αλλά νομίζω πως χρειάστηκε αρκετά περισσότερο νερό, από ότι στο φέισ λάδερινγκ με φόρτωμα κατευθείαν από το μπωλ του, με μόνο νερό την λεπτή στρώση του μουλιάσματος, όπως προτείνει ο παραγωγός. Ισως επειδή μάλλον έβαλα παραπάνω ξύσμα, γτ προέκυψε πλούσιος αφρός για 4-5 χέρια... Σαπουνάρα σε προστασία, σε γλίστρα κτλ κτλ,. Που ταυτόχρονα ομως σου δίνει την αίσθηση πως όλες αυτές οι ιδιότητες είναι κάτι απλό κ αυτονόητο, γτ έχει τόσο ανάλαφρη αίσθηση που παραπέμπει στην ύπαρξη μετρημένων συστατικών. Ενα χεράκι (χερούκλα) αφρού στο τέλος για ενυδάτωση, ξέπλυμα με νερό, αλούμ μπλοκ όχι μόνο στο πρόσωπο αλλά στον λαιμό κ στον σβέρκο κ πάλι ξέβγαλμα μετά από μισό λεπτό. Ούτε άφτερ, ούτε μπαλμ. Ειναι η ποστ σέιβ ρουτίνα της τελευταίας βδομάδας που μου κάθεται μια χαρά. Αρωματικά μένουν μόνο οι νότες του σαπουνιού, που ειναι σε διάρκεια κ ένταση όσο μου αρέσει πριν πάω για νανάκια, χωρίς να μου μπουκώνουν τα όνειρα αχαλίνωτες μυρωδιές. Ούτε ερεθισμοί ούτε σπυράκια την επόμενη. Ξυρισματάρα.