-= Κάτι μου βρομάει =-

[qsplan]

Πρώτα να πάρουμε μερικά κουμ-κουατ...

[andreas]

Αποφασίστηκε είπε η ομάδα...
Η επόμενη μέρα πέρασε κάπως χαλαρά.
Οι περισσότεροι δεν είχαν και πολλά να κάνουν, καλά καλά δεν είχαν προλάβει να ξεπακετάρουν τις βαλίτσες τους από το πρώτο ταξίδι και τώρα ετοιμάζονταν για το επόμενο τους, για την Κέρκυρα, το νησί των Φαιάκων.
Ο Λάνσελοτ κανόνισε τα του καταστήματος, ετοίμασε κι αυτός βαλίτσες, αγόρασε τα αεροπορικά εισιτήρια μέχρι και την διαμονή πλήρωσε.
Η μέρα πέρασε γρήγορα και όλοι ήταν ανυπόμονοι για το ταξιδάκι τους στο όμορφο νησί.

Το πρωί συναντήθηκαν όλοι και αναχώρησαν για το αεροδρόμιο. Η πτήση δεν κράτησε και πολύ, ούτε που κατάλαβαν πότε απογειώθηκαν και πότε προσγειώθηκαν.
Όταν έφτασαν και κατέβηκαν από το μικρό αεροπλάνο ο ζεστός αέρας γέμισε τα πνευμόνια τους και σαν να αναζωογόνησε τα κουρασμένα τους κορμιά.
Τους γέμισε μια ευχάριστη διάθεση, και αν και ο στόχος ήταν ο ίδιος, όλοι είχαν τους δικούς τους λόγους.

Πήραν δύο ταξί από την πιάτσα και έφτασαν στο ξενοδοχείο, όχι πολύ μακριά από εκεί που όλοι ήθελαν να είναι.
Η αγωνία για το άγνωστο τους έκανε κάπως διστακτικούς, χώρια που ίσως ενδόμυχα, δεν ήθελαν κιόλας να τελειώσει αυτή τους η περιπέτεια, πόσο μάλλον που ήταν μέχρι στιγμής δωρεάν.
Αν και εμφανώς δυσαρεστημένος ο Λάνσελοτ, όλοι συμφώνησαν τελικά να συναντηθούν αφού βολευτούν στα δωμάτιά τους, περίπου κατά τη μία το μεσημέρι.
Αφού βολεύτηκαν στα δωμάτιά τους, όλοι τους έφτασαν στην είσοδο του ξενοδοχείου νωρίτερα.

Ο Λάνσελοτ, πρώτος απ’ όλους, στεκόταν κάπως σκεφτικός και αφηρημένος και δεν τους πρόσεξε καθόλου όταν ξαφνικά μαζεύτηκαν όλοι δίπλα του.

Αποφάσισαν να το πάρουν ποδαράτο, για να απολαύσουν τα κερκυραϊκά καντούνια, είπαν.
Ίσως σε μια άλλη εποχή οι δρόμοι να ήταν πιο όμορφοι, πιο ανθρώπινοι και πιο ήσυχοι, δυστυχώς τώρα ακόμα και αυτοί έχουν γεμίσει με αυτοκίνητα, σκόνη και θόρυβο μιας πολυάσχολης πόλης.
Παντού παπάκια και αυτοκίνητα. Τα τυποποιημένα πεζοδρόμια δεν θύμιζαν σε τίποτα πως βρίσκεσαι σε ένα όμορφο νησί, αλλά σε μια μεγαλούπολη.
Ενώ, οι πινακίδες των καταστημάτων πιο πολύ θύμιζαν Μαλιμπού παρά Κόρφου...

Κάποιος σαν εμένα και σαν εσένα θα περίμενε κάτι ιδιαίτερο για την είσοδο ενός τέτοιου ιστορικού και σημαντικού χώρου...
Η πραγματικότητα όμως πολλές φορές είναι ο χειρότερος (ή καλύτερος) διαλύτης προσδοκιών.
Η είσοδος που αντίκρισαν ήταν κάτι που δεν περίμεναν, απογοητεύοντας και τον πιο προσγειωμένο χαρακτήρα της παρέας μας...

Στάθηκαν στην είσοδο και έμειναν εκεί μην ξέροντας αν θα πρέπει να μπουν, ή να φύγουν...

https://earth.google.com/web/search/%cf ... _____8BEAA

► Εμφάνιση spoiler

https://earth.google.com/web/search/%cf ... ______ARAA

[Algebar]

Αγαπητοί φίλοι μπορεί να μην είναι εντυπωσιακή η είσοδος αλλά ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για μία βιοτεχνία από το 1850 που από ότι φαίνεται προσπαθεί να παραμείνει παραδοσιακή.
Προτείνω λοιπόν να πάμε να δούμε τι μπορούμε να μάθουμε για τον Σπλέντιτ και τη χαμένη συνταγή !!!

[mgm]

Νομίζω κι εγώ ότι η όψη δεν πρέπει να μας αποτρέψει. Αλλού είναι η ουσία.....

[stratri1]

Κέρκυρα Κέρκυρα με το ποντικονήσι. Ποιός να μου το λέγε ότι θα έπαιρνα το ένα αεροπλάνο μετά το άλλο, για να ξεποδαριαστώ μεσημεριάτικα, ψάχνοντας την Κυρά της Λίμνης, να με κεράσει κουμ κουάτ. Που είσαι Ρένα Βλαχοπούλου να μας καμαρώσεις!

[qsplan]

Νομίζω πως είναι όντως ταξίδι στον προηγούμενο αιώνα... Ανάθεμα με από πού να ξεκινήσουμε...

[stratri1]

Και πεινάω και βαριέμαι, και διψώ και κατουριέμαι.
Πάμε! Αφού φτάσαμε εδώ, πάμε να μπούμε μέσα.