Men's Only

Κωνσταντίνε εγώ έχω ένα cocker spaniel που το πήρα από φίλο όταν γέννησε το δικό του. Μετά που ψάχτηκα λίγο με φιλοζωικές και είδα πόσα αδέσποτα βοηθούν εκεί, κατέληξα πως αν ξανάπαιρνα σκύλο, θα έπαιρνα από φιλοζωική. Είναι πολύ κρίμα να βλέπεις φοβισμένα σκυλάκια που τα πετάνε όταν τα βαρεθούνε. Επίσης αν κάνεις ταξίδια μπορείς να πας σε μία φιλοζωική και να ρωτήσεις αν μπορείς να φιλοξενείς κάποιο σκύλο. Νομίζω ότι κάπου είχα διαβάσει ότι για όσους δεν μπορούν να υιοθετήσουν κάποιο σκύλο από φιλοζωική, μπορούν να φιλοξενούν κάποιον για λίγο, αναλαμβάνοντας φυσικά την τροφή του.

Βασίλη σε ευχαριστώ, πολύτιμες πληροφορίες που με βοηθούν.

Ξέρει κανείς αν η φιλοζωική έχει παραρτήματα/γραφεία ή είναι ένας οργανισμός με κεντρικό σημείο επικοινωνίας?

Να η κούκλα που μαζέψαμε κουταβάκι απο το δρόμο πριν 3 χρόνια. Εξαιρετικός χαρακτήρας, σαφώς καλύτερος απο πολλά ράτσας. Εφόσον είστε σίγουροι ότι θέλετε σκύλο, μη διστάσετε να πάρετε "αδέσποτο". Οι λόγοι αρκετοί και ευνόητοι. Άσε που δεν αρρωσταίνουν με τίποτα, φυσική επιλογή γαρ.

Επίσης, μου φαίνεται ότι τα ζώα που σώνονται από το δρόμο ή από άλλες επικίνδυνες καταστάσεις αναπτύσσουν πολύ πιο δυνατές σχέσεις με τα αφεντικά τους.

Εγώ πήρα μια πιτμπουλίνα από φίλο και είναι φοβερός σύντροφος. Και αυτό που λες ότι δεν αρρωσταίνουν είναι σημαντικό! Τα καθαρόαιμα αρρωσταίνουν πολύ περισσότερο.

Κωνσταντίνε δες εδώ για φιλοζωικές.

Μεγάλη προσοχή στην αγορά "καθαρόαιμου". Πολύ μεγάλο ποσοστό πωλητών, για να μην χάσουν τα όμορφα γενετικά χαρακτηριστικά του καθαρόαιμου, ζευγαρώνουν συγγενείς εξ αίματος σκύλους, με αποτέλεσμα να έχεις ένα πανέμορφο, εξωτερικά σκύλο, αλλά με τεράστια σκελετικά προβλήματα και προβλήματα αρθρώσεων. Ουσιαστικά παίρνεις ένα σκύλο που σε τέσσερα - πέντε χρόνια, θα έχει φοβερούς πόνους στα ισχία του, αλλά και σ' όλη του την σπονδυλική στήλη. Θα απαιτείται καθημερινή χρήση κορτιζόνης και μετά από λίγο ευθανασία για να γλιτώσει από τους πόνους.
Τα διάφορα pedigree πολλές φορές είναι "πειραγμένα", άλλωστε το πρόβλημα, όπως είπαμε θα φανεί μετά από 4 - 5 χρόνια. Το μοναδικό που μπορείς να κάνεις είναι να πάς το κουτάβι σε δικό σου κτηνίατρο και εκεί να βγάλει ακτινογραφία, ώστε να είσαι σίγουρος. Μην βασιστείς σε τυχόν ακτινογραφία του πωλητή, γιατί με την ίδια έχει πουλήσει δεκάδες σκυλάκια.
Τα ημίαιμα είναι πάμφθηνα, τις περισσότερες φορές χαρίζονται και φυσιολογικά θα επισκέπτεσαι τον κτηνίατρο σπανιότατα.

Για να μην τα ισοπαιδωνουμε ολα οταν το σκυλι ειναι απο νομιμο σωστο εκτροφεα οι πιθανοτητες προβληματος εινα μικρες. Η δουλεια που γινετε απο πολλους Ελληνες εκτροφεις σε αρκετες ρατσες ειναι πολυ καλη. Οι περισσοτεροι εχουν μανες απο προηγμενα ευρωπαικα κρατη και λαμβανουν μερος σε διεθνεις διαγωνισμους. Εκει βεβαια το πληρωνεις αδρα.
Τα προβληματα σε αρκετα μεγαλο ποσοστο ειναι απο τα διαφορα πετ. Εκει οι γονεις ειναι αγνωστοι και ειναι απλα σε ενα χαρτι γραμμενοι. Τα σκυλια ειναι απο τις βαλκανικες χωρες γεννημενα σε αθλιες σηνθικες και με ολα αυτα που περιγραφει ο Μαρινος ποιο πανω. Και φυσικα ολο αυτο το σκηνικο με τα σκυλια στην βιτρινα προσωπικα με αρρωστενουν.

Θα συμφωνήσω για τους καλούς εκτροφείς που υπάρχουν, αλλά και την αποτροπή για αγορά από pet shop για τους λόγους που αναλύθηκαν.
Έχοντας ζήσει/μεγαλώσει με σκυλιά για σχεδόν 30 χρόνια και αρκετά διαφορετικά σκυλιά, τα καλύτερα ήταν αυτά με γονείς ράτσας από "σπίτι", που τα μεγάλωνε κανείς από κουτάβι.

Νίκο ζηλεύω απίστευτα αυτούς που βλέπω στο βουνό να περπατάνε ή να τρέχουν παρέα με τον σκύλο τους. Θα είχα και τώρα σκύλο, αλλά δεν είναι εύκολο σε διαμέρισμα που ζω αυτή τη στιγμή (ειδικά με τρία παιδιά..).

Παιδιά, ευχαριστώ για τις απαντήσεις.