Men's Only

Να μια καλή ερώτηση και απορώ πως μου ξέφυγε αυτό.

Ξεκίνησα με το παραδοσιακό ξύρισμα γιατί:
-Μου αρέσει η όλη διαδικασία και γενικότερα αρχίζω να επιστρέφω σε πολλά πράγματα σε πιο παραδοσιακές μεθόδους (ο κυριότερος λόγος)
-Πετυχαίνω βαθύτερα ξυρίσματα (στην κυριολεξία δεν αφήνω τρίχα για τρίχα που να μην την πάρω κόντρα)
-Στρώνει το δέρμα

Σε εμένα, ο κυριότερος λόγος είναι ο πρώτος και με διαφορά, ειδικά αν αναλογιστό ότι με mach 3 και αφρό nivea ξυριζόμουν κόντρα, χωρίς ερεθισμούς και πετύχαινα ένα πολύ βαθύ ξύρισμα. Θέλω να πω ότι επειδή δεν είχα θέματα με την επιδερμίδα, τις τρίχες κλπ, πιο πολύ μέτρησε η λαγνεία της όλης διαδικασίας.

-ανακαλυψα ποιοτικα προιοντα για το ξυρισμα που ουτε πηγε το μυαλο μου οτι υπαρχουν
-ειμαι υπερκαταναλωτικο ον ,και οποιος λεει οτι το παραδοσιακο ξυρισμα ειναι οικονομικο για μενα αυτο δεν ισχυει ,θελω να δοκιμαζω οσο μπορω περισσοτερα διαφορετικα προιοντα.(με μετρο παντα )
-το ξυρισμα πλεον γινεται πιο τεχνικο και βελτιωνοντας την τεχνικη εχεις και καλυτερα αποτελεσματα.
-με ξεκουραζει να διαβαζω και να βλεπω βιντεακια για παραδοσιακο ξυρισμα.

Εγώ αφού ξεπέρασα τον αρχικό υπερκαταναλωτισμό (άλλαξα 3 μηχανές και δοκίμασα 7-8 κρέμες, 10 σαπούνια, 4 πινέλα και 7-8 ξυραφάκια) τώρα καταστάλαξα στο set up μου κάνοντας rotation μόνο μεταξύ 4 σαπουνιών. Για μένα είναι αυτό που είπε ο Άρης. Έχεις 15 λεπτά προσωπικό χρόνο στον οποίο ηρεμείς και απολαμβάνεις τα ερεθίσματα των αισθήσεων σου, αφή, όσφρηση και ακοή.

Σε εμένα βέβαια είναι και η ανάγκη γιατί στα γένια μου δεν μπορεί να "μπει" κανένα mach 3 κτλ. Είναι αρκετά πυκνά σε κάποια σημεία και στομώνει απίστευτα γρήγορα, δεν κόβει καλά και έτσι έχω τραβήγματα και ερεθισμούς. Για 'μενα είναι ανάγκη αλλά και απόλαυση.

GIKARADI έγραψε:[...] Μεχρι τις αρχες του 20ου αιωνα οι ανθρωποι ξυριζοτανε με λεπιδια str8... [...]

Καπου αλλου το ειχα αναφερει, αλλα ποιος καθεται να ψαχνει.. Με "παραδοσιακο ξυρισμα" πλεον εννοουμε αυτο τον διαφορετικο τροπο με τον οποιο ξυριζομαστε, χωρις να κανουμε την χρηση γκαζομπουκαλας και δονητη μουσουδας! Σιγουρα, αν θελει κανεις να ακριβολογει, το ξυρισμα με φαλτσετα ειναι ο "κλασσικος" παραδοσιακος τροπος ξυρισματος, οπου το safety razor αποτελουσε "επανασταση", αλλα πλεον, ελεω Wilkinson, το ξυρισμα με safety razor εχει περασει στην ιδια "μυθικη" κατηγορια..

Α! Πριν απο κανα χρονο ειδα οτι ειχα γραψει μια απαντηση... Αλλα πιστευω οτι η πρωτη μου απαντηση ειναι η πιο ολοκληρωμενη..

Δεν αλλαξε η αποψη μου... χεχε

ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ :!@#!

Εμένα μου αρέσει καλύτερα το παραδοσιακό ξύρισμα από το συμβατικό γιατί:
Ήταν καιρός να ασχοληθώ λίγο περισσότερο με τον εαυτό μου, λίγη παραπάνω ώρα. Να πάρω τον χρόνο μου και να έχω κι εγώ μια ιεροτελεστία ρε αδερφέ. Τόσο άγχος, τόση πίεση, τόση τρέλλα καθημερινά μας κάνουν να προσπερνάμε τα πάντα πάρα πολύ γρήγορα.

Χαίρομαι που γεμίζει το μπάνιο αρώματα,η προσοχή που δίνω στο σαπούνι, στον αφρό, στο ξυράφι δρά αγχολυτικά. Η ικανοποίηση ότι έχω ξυριστεί πάρα πολύ καλά, το δέρμα μου μετά το ξύρισμα, η μυρωδιά του after shave γεμίζουν τις μπαταρίες μου. Αυτό έχει σαν συνέπεια να φαίνομαι χαρούμενος και να το καταλαβαίνουν και οι άλλοι γύρω μου ότι είμαι ευδιάθετος. Περνάει ένα πολύ θετικό vibe στόν υπόλοιπο κόσμο.

Θυμάμαι τον πατέρα μου που ξυριζόταν με κάτι παλιές μηχανές με τα ξυράφια να τα αλλάζει, να κάνει αφρό με μια κρέμα που μοσχοβόλαγε όταν έβγαινε από το σωληνάριο. Ωραίες εικόνες ρε παιδιά, πως να μην θέλεις να γυρίσεις στο παραδοσιακό ξύρισμα; Επιστροφή στις ρίζες...

Φυσικά χρειάζετε και μια άλφα (και βήτα... και γάμα...) τεχνική που είναι ωραίο και αυτό, βελτιώνεσαι σε κάτι. Χρησιμοποιείς σχεδόν όλες σου τις αισθήσεις στο ξύρισμα και κάθε φορά γίνεσε όλο και καλύτερος. Αποκτάς skills, είναι κι αυτό κάτι...

Προσωπικά η άποψη του Γιώργου (coccolino) είναι αυτή που με εκφράζει περισσότερο. Όχι οτι οι άλλες δεν είναι σωστές ή δεν τις ενστερνίζομαι. απλώς ταυτίζομαι περισσότερο με αυτήν.
Επίσης, τους 6-7 μήνες που ασχολούμαι με αυτό το χόμπι, έχω διευρύνει το γνωστικό μου πεδίο. Έμαθα πολλά γύρω απο επιμεταλλώσεις, επεξεργασία ξύλου (λαβές, scales), επεξεργασία και είδη μετάλλου (λεπίδες, ξυράφια).

Εδώ και αρκετό καιρό έχω ξεκινήσει ένα νοσταλγικό ταξίδι στο παρελθόν ,προσπαθώντας να γευτώ όμορφα παραδοσιακά πράγματα.
Για έναν και μόνο λόγο.
Γιατί τα παλιά πράγματα και συνήθειες γίνονταν με μεράκι!!!

Μεράκι που λείπει στην εποχή μας , που όλα είναι fast track, fast food ,που όλο τρέχουμε και δεν φτάνουμε, που δεν έχουμε χρόνο για τον εαυτό μας.

Αν και λάτρης της τεχνολογίας, εδώ και καιρό αρχίζω να κρατώ αποστάσεις από αυτήν σε αρκετά πράγματα.
Όλα ξεκίνησαν ,όταν καλεσμένος σε ένα φιλικό σπίτι, οι φίλοι μου τσιμπολογούσαν γύρω από ένα τραπέζι, έχοντας δίπλα ένα καζάνι και έφτιαχναν τσίπουρο.

Τι είναι για μας σήμερα το τσίπουρο, το κρασί, το φαγητό, σκέφτηκα?
Μια απλή κίνηση από το ράφι του σουπερ μάρκετ στο καλάθι μας.
Αυτό και μόνο!
Καμία προσπάθεια από μέρους μας, κανένας κόπος αλλά και καμιά ικανοποίηση στην παραγωγή τους.

Και πλημμύρισα αναμνήσεις , από τον καιρό που η συγχωρεμένη γιαγιά μου έφτιαχνε κρασί στο χωριό, έχοντας γύρω της 50-60 άτομα καλεσμένους , που γιόρταζαν το γεγονός, έπιναν και τραγουδούσαν.
Μια γιορτή, ένα πανηγύρι !

Θυμήθηκα τον πατέρα μου που ξυριζόταν με τα σιδερικά του, να χτυπά την κρέμα του στο μπολάκι του και μετά έβαζε brylcream στα μαλλιά του και όλο το σπίτι ευωδίαζε !
Θυμήθηκα τους φίλους των γονιών μου, τα τραπέζια ,όλοι μαζί μια παρέα.
Δεν ήταν κολλημένοι μπροστά σε έναν υπολογιστή η στο χαζοκούτι την τηλεόραση να δέχονται πλύση εγκεφάλου.

Θυμήθηκα που την Κυριακή – ήμουν 2 η 3 χρονών τότε – όλοι καβαλάγανε το ταψί από το φούρνο με το κρέας σκεπασμένο με ένα μαντήλι.
Θυμήθηκα την γιαγιά μου που κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί , χτένιζε τα μαλλιά της ισάριθμες φορές σε κάθε κατεύθυνση και μετά έβαζε κολόνια (Μυρτώ νομίζω)
Θυμήθηκα θυμήθηκα θυμήθηκα…….

Ξεχνόντας τις παλιές μας συνήθειες και τις παραδόσεις μας, ξεχνάμε τον εαυτό μας1

Να σας πως μόνον αυτό…ξέρετε ποιο είναι το αγαπημένο πράγμα για τον δεκάχρονο γιο μου?
Να του λέω ιστορίες και εμπειρίες από την παιδική μου ηλικία.
Του φαίνεται σαν παραμύθι και έχει δίκιο.
Ήταν παραμυθένια !!!!!!


ΥΓ.Τα έχω ξαναγράψει αυτά γιατί δεν θυμάμαι? Αν ναι συμπαθάτε με.

Στην σημερινη εποχη για μενα ειναι ισως η πιο προσωπικη στιγμη και τι εννοω:
Οταν τρωμε-διαβαζουμε-γραφουμε στο pc-κανουμε δουλειες ολο και καποιος θα μας μιλησει ή θα ασχοληθουμε με τηλεφωνο (ασυρματο-κινητο)
Ακομη και ντους αν κανεις μπορει να σου χτυπησουν την πορτα να σε ρωτησουν για κατι
Την ωρα του ξυρισματος ομως σταματαει ο χρονος,ακομη και η συζυγικη μουρμουρα παει αυτοματα με το που κλεινει η πορτα του μπανιου
Με την δικαιολογια πως θα κοπουμε μπορουμε να απομονωσουμε τον εαυτο μας απο τους παντες
Να μην μας ενοχλει κανεις,να μην μας διακοψει για κανενα λογο
Χαιρομαστε την ολη διαδικασια,απολαμβανουμε την καθαριοτητα και το αρωμα που υπαρχει στον χωρο.

Αφιερωνουμε λιγο χρονο για την εμφανιση μας,"μιλαμε" θα ελεγε κανεις μονοι μας χωρις να μπορει να μας πει κανεις τιποτα
Καθαρα ανδρικη (Men's only) στιγμη.

Στην αρχή το έψαξα λόγο κόστους των ανταλλακτικών fusion ( άσχετα οτι τώρα μάλλον ξοδεύω περισσότερα).

Αλλα τελικα κατεληξα στο να κάνω το ξυρισμα απο αγγαρεία απόλαυση.