Πωωωωω!

Το είχα ξεχάσει!
Ευτυχώς που μου το θύμισες! Τρεχω να το βρω και να το φωτογραφήσω!
Added in 1 hour 2 minutes 47 seconds:
Aυτό το ξυραφι το πήρα γυρω στο 2006-2007 απ το ebay. Ηταν αναγκαστικό «πακετο» με ένα καλό που μ ενδιέφερε!
Μου χρησιμευσε όμως γιατι το μετρησα και έβγαλα πολύ ενδιαφεροντα συμπεράσματα και απ αυτο! ( ειχαμε μια συζητηση στο SRP τοτε, με εμενα να υποστηριζω ότι δεν πρεπει να μπαινει ταινια κατα το ακόνισμα! Δυστυχως κατι τους επαθε ο σερβερ, δεν ειχαν κανει μπακ απ και χάθηκαν παρα πολλές δημοσιευσεις μου, μαζι με τις μετρησεις πολλών ξυραφιών)
Ειναι εμφανες ότι αυτο ειναι το αποτέλεσμα
σε βαθος χρόνου, σ ενα ξυραφι που ακονιζόταν μονίμως με τα δυο χέρια.
Πάντα ακόμα κι αν δεν το θελουμε, το χερι που πιεζει μπροστα, πιέζει δυνατότερα απ αυτο που κραταει τη λαβή
Το αποτελεσμα έρχεται σιγα σιγα, χωρις να φαίνεται γιατι ειναι ανεπαισθητο ειδικά στην αρχή, να τρωγεται περισσότερο το μπροστα μερος.
Οπως καταλαβαινετε και το παχος της ράχης ειναι ανομοιόμορφο όταν την κοιτας από πάνω. Παχύτερο πισω και λεπτοτερο λογω του περισσότερου ακονίσματος, μπροστα!
Αν ομως ειχε ακονιστει με ταινία, το παχος της ράχης θα ήταν ομοιόμορφο.
Ομως: Οι μετρησεις των γωνιών που προεκυψαν μετρωντας το πλατος της λεπιδας και το παχος της ράχης, μπροστα, στη μεση και πίσω, μου εδεξαν ότι η γωνια κοπής του ξυραφιού ειναι η ίδια καθ όλο το μηκος της κόψης του και ιδια με αυτην της αρχικής προθεσης του κατασκευαστή! Αυτο σημαινει ότι το ξυραφι, παρ ότι ειναι χαλια σε εμφανιση λογω λάθους πιεσης, παντου ξυριζει το ίδιο «κοφτερά»
Αν είχαμε ταινία, τοτε επειδη ή ράχη θα είχε ιδιο πλάτος ενώ το πλατος της λεπιδας θα ήταν διαφορετικό, η κόψη θα ειχε μεταβαλλόμενη γωνία με αποτελεσμα, πισω να ειναι πιο κοφτερο, στη μεση λιγοτερο και μπροστα ακόμα λιγοτερο.
Ομως ακομα και με σωστη κινηση και πιεση, η ταινία σε βαθος χρονου, επειδή το παχος της ραχης παραμενει το ίδιο ενω το πλατος της λεπίδας σταδιακα μειώνεται, ή γωνια κοπής σταδιακα αυξανεται πολύ πάνω απ την προθεση του κατασκευαστη.
Added in 33 minutes 49 seconds:
Να γραψω λιγο για τις κινησεις που με συνεπήρε πάλι το θεμα της ταινίας και δεν έθιξα!
Η κινηση προς την κοψη ειναι αυτη που θα δώσει το καλύτερο αποτέλεσμα στην κόψη διότι δεν δινει ή σε ορισμενες πέτρες (κυριως συνθετικες) δινει πολύ μικρή τριχα υπερακονίσματος
Η κινηση αντιθετα με την κόψη, ενω για καποιο λογο δινει γρηγορότερο ακόνισμα δινει πολύ μεγαλη τριχα υπερακονισματος. (το ίδιο κανει και η μονιμη συντηρηση του ξυραφιού αντι σε πετρες, σε παστες!)
Η κινηση μπρος πίσω, δημιουργει μεν αλλα και αφαιρει την τριχα υπερακονισματος. Το ιδιο περιπου συμβαινει και με τις κυκλικες κινήσεις.
Το τι διαλεγει καποιος που ακονίζει δεν ειναι απολύτως σταθερο, αλλα εξαρταται απ την εμπνευση που έχει αναλόγως του ειδους, της σκληροτητας του ξυραφιού, το ειδος της πέτρας κλπ κλπ.
Παντως η γνωμη μου ειναι, οι συνεχεις μπρος -πισω ή οι κυκλικές κινησεις, εάν είναι να χρησιμοποιηθούν, να χρησιμοποιούνται μόνο στα αρχικά σταδια του ακονίσματος.