Πέμπτη 18/08/2022 (1d stubble)
Gillette "Old Type Single Ring" oc (circa 1915) de
Zenith boar brush
Gehammert Gold (damascus steel forged method) vintage blade (circa 1925) #1
TFS Agrumella (ciotolla giala)**
Diy asb
(edit - τώρα διεπίστωσα πως έβαλα το σαπούνι ανάποδα - να με συμπαθάτε δεν βλέπω καλά ειδικά το βράδυ)
2 περάσματα και dfs+ , το "ατσάλι δαμασκού" θερίζει στην αρχή άσχημα και γλυκαίνει μετά, περίεργη αίσθηση ,σίγουρα θα στρώσει σε επόμενο ξύρισμα- δεν το ζορίζω παραπάνω.
Το σαπούνι δεν αφήνει καθόλου αίσθηση post-shave στο πρόσωπο , όσοι έχουν ξηρό δέρμα σίγουρα θα θέλουν μετά κάποιο προστατευτικό balm, εγώ έβαλα δικό μου (κάτι παλιο-αλόες που έχω στον κήπο και κάτι άλλα αιθέρια έλαια του πεταματού)
Δύο ώρες μετά ένα ψέκασμα απαλά με D&G Light Blue edt (1st production 2007 , προσοχή γιατί έχω δεί στην κυκλοφορία πάρα πολλές "μαϊμούδες" αν πάτε για αγορά), για να βγάλω την κυρά μου μια βόλτα-περίπατο απογευματινό και παγωτάκι.
Καλά ξυρίσματα σε όλους.
**Η ιστορία αυτού του σαπουνιού στη δική μου φαντασιακή σφαίρα πάει ως εξής:
Κατεβαίνει η Πάολα Μπαρίλε (ιδιοκτήτρια της TFS) κάτω στους λεβέντες σαπωνοποιούς της εκεί στο Τορίνο και ζητάει-
-Σαπούνι για ξύρισμα για γυναίκα --> ελαφρύ παιχνιδιάρικο άρωμα που να μην μένει μετά το ξύρισμα , όχι βαριά συσκευασία, όχι γυάλινα, μικρό μέγεθος για το γυναικείο χεράκι ,εύκολος αφρός, καλό γλίστρημα -και τέλος- λοιπές μηχανικές ιδιότητες δεν μας νοιάζουν η γυνή θα βάλει άλλα πράγματα μετά. Επίσης να είναι οικονομικό.
Κάθησαν οι Ιταλοί και έξησαν το κεφάλι τους - είχαν κοντά στα 500 κιλά "ζουμί" σε ένα ανοξείδωτο ("ζουμί" στους καλλυντικάδες λέγεται η βάση- κυρίως για κρέμες- που μετά πέφτουν διάφορα πρόσθετα που διαφοροποιούν το κάθε προϊόν -στο δικό μου "μαγαζί" είχαμε 2 του μισού τόνου και 2 δίτονα).
Ρίξανε και ένα άρωμα "εσπεριδοειδή-τσιχλόφουσκα" -ξεχάστε εδώ σοβαρά και βαριά αρώματα εσπεριδοειδών και Tom Ford Neroli Portofino, εδώ είναι ένα παιχνίδι για μικρές ηλικίες.
Πήρανε και με μια παραγγελία τα φτηνιάρικα πλαστικά Ciotolla που είχανε και βγάλανε αυτό το μαλακό σαπούνι.
Η παλιά Ιταλική φιλοσοφία στο φυτικό σαπούνι - αφρίζει εύκολα με μπόλικες μπουρμπουλίθρες στην αρχή , μετά ο αφρός γίνεται πυκνότερος και έχει ένα λεπτό σημείο μέχρι πόσο νερό μπορείς να δώσεις , κάτιτι παραπάνω αν ρίξεις και το "έσπασες". Δεν έχει την ασφάλεια του tallow όπως πχ μια Cella , που θα ρίξεις ένα τόνο νερό στην αρχή (αν είσαι αρχάριος) και το σαπούνι θα διατηρήσει το density και θα ευχαριστηθείς ξύρισμα ακόμα και την πρώτη φορά που θα την δοκιμάσεις την Cella.
Αλλά το γλίστρημα του ειλικρινά βάζει κάτω άλλα πολύ ακριβότερα σε σημείο που κάνει τα tallow του Penhaligon να ιδρώνουν. Είναι λες και οι Ιταλοί έριξαν όλη τη δυναμική του σαπουνιού στο glide. Δεν μπορώ να καταλάβω πως έγινε αυτό , πάντως δεν έχει τίποτε άλλο, cushion δεν έχει ο αφρός είναι λεπτός σχετικά και όχι πάρα πολύ συμπαγής , άρωμα που εξαφανίζεται αρκετά γρήγορα αφού ξεπλύνεις , μεταξυριστικές ιδιότητες εξαφανισμένες , αφήνει απλά ένα δέρμα στεγνό και τριζάτο.
Αλλά το γλίστρημα του σε χαζεύει.
Κάποτε το βρίσκαμε και σε ελληνικά μαγαζιά κοντά στα 2 ευρώ - μάλιστα είχα πάρει 3 κάπου το 2015 αν θυμάμαι καλά , το ένα το πήρε η κυρά μου , το άλλο το τελείωσα πριν 3-4 χρόνια και το τελευταίο είναι το σημερινό.
