-= Κάτι μου βρομάει =-

[andreas]

Χίλια συγνώμη @Algebar Γιάννη ξέχασα να σε κάνω ταγκ.

Κύριοι,

Απαντάτε, γράψτε στο νήμα τις απαντήσεις σας.
Αν θα είναι μέσω πμ θα σας ενημερώνω ανά περίπτωση.

[mgm]

Ανοίγω την πόρτα γρήγορα και αποφασιστικά, ανοίγω την αγκαλιά μου και λέω στον Lancelot:
'Ε λοιπόν αυτό θα έπρεπε να είχε γίνει από χρόνια και για πολύ απλούστερη αφορμή! Αλλά πρέπει να πω ότι είσαι ακριβώς όπως σε είχα στο μυαλό μου" και αγκαλιάζω τον φίλο μου επιτέλους.

[Algebar]

Γειά σου αγαπητέ Lancelot, πολύ χαίρομαι που σε γνωρίζω από κοντά μετά από τόσα χρόνια συνεργασίας και σε ευχαριστώ πολύ για το ταξίδι !!!

Ελπίζω μαζί να καταφέρουμε να λύσουμε το γρίφο των πακέτων και προτείνω να πάμε για φαγητό να συζητήσουμε σχετικά με το μυστήριο σαπούνι και τον αποστολέα και φυσικά τα έξοδα δικά μου για να ανταποδώσω την καλοσύνη σου.

@andreas κανένα πρόβλημα, ήταν προφανές ότι το ξέχασες απλά αναρωτήθηκα μήπως ήταν μέρος του παιχνιδιού.

[Gian_Arg]

Αφού έχω μπει στο κατάστημα συστήνομαι στον Lancelot και το δίνω το χέρι για μια ζεστή ανδρική χειραψία! - " Ήρθε η ώρα να βρούμε την άκρη στο μεγάλο μας μυστήριο, του λέω και τον ευχαριστώ για την γενναιοδωρία του στην οποία ευθύνεται που βρίσκομαι εκεί εκείνη την στιγμή!

[andreas]

Πρώτος έφτασε ο (@mgm) Χαράλαμπος. από πίσω του μπήκε ο (@Algebar) Διονύσης και μετά από λίγο εμφανίστηκε ο (@Gian_Arg) Πέτρος.
Ο (@qsplan) Lancelot εμφανώς χαρούμενος που το σχέδιο του δούλεψε κατά πολύ περισσότερο απ ότι φανταζόταν, τους προσκάλεσε να κάτσουν προσφέροντάς τους κάτι να πιούνε ή και να τσιμπήσουν.
Βγάζοντας ξηρούς καρπούς, φρούτα, αλλαντικά και τυριά από το ψυγείο. Ύστερα από το μπαρ έφερε το καλύτερο του ουίσκι και γέμισε τα ποτήρια τους.

Κι έτσι οι ήρωες μας μαζεμένοι γύρω από ένα μικρό στρογγυλό τραπεζάκι μέσα στο κλειστό πλέον κατάστημα μιας που η ώρα είναι περασμένη (21:18), άρχισαν να συζητάνε και να γνωρίζονται καλύτερα μεταξύ τους περιμένοντας τον τελευταίο της παρέας @stratri1.

---------------------------------------------------------------------
Κύριοι εδώ μπορούν οι χαρακτήρες σας να μιλήσουν και να κάνουν ότι θέλουν ελεύθερα, προσέξτε! οι χαρακτήρες σας όχι εσείς, αυτό είναι κανόνας στο παιχνίδι.

[qsplan]

Κύριοι, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο με χαροποιησε η αποδοχή της πρόσκλησης και η εμφάνιση σας.

Νομίζω πως ένα ποτηράκι Blair Athol από τη σειρά Flora & Fauna,είναι ότι πρέπει για την περίσταση, μιας και μας θυμίζει τον γνωστό μας άγνωστο και τις δημιουργίες του...

Έτσι θα γίνει ακόμη πιο απολαυστική η αναμονή του τελευταίου κυρίου...

[stratri1]

Μπαίνω χωρίς να χτυπήσω. Ρίχνω μια προσεκτική ματιά τριγύρω Μετά κοιτάζω τους άλλους, μαζεμένους, να πίνουν τα ποτηράκια τους.
- Μπα! Εδώ είσαστε; Πότε πήρατε ταξί και με αφήσατε πίσω, στο αεροδρόμιο;
Αχά! Εσύ είσαι ο Lancelot. (Του δίνω το χέρι μου) Που το βρήκες ρε παιδάκι μου αυτό το όνομα; Και να ξέρεις ότι τόσα χρόνια που ψωνίζω από εδώ, περίμενα και κανένα δωράκι. Αλλά δεν πειράζει. Μπορεί αυτό το ταξίδι να με αποζημιώσει. Λοιπόν. Έχεις καμιά καρέκλα και κανένα ποτήρι να μου βάλεις από αυτό που πίνουν και οι άλλοι οι ξεμωραμένοι;

[qsplan]

Καλώς τονε κι ας άργησε... Ξεχάστηκες.στο αεροδρόμιο κυνηγώντας μικρούλης???

Κάλιο αργά παρά ποτέ, είσαι εδώ μαζι μας... Το ποτάκι σου...

Όλα τα δώρα του κόσμου πάντως είναι αυτά τα σαπούνια...

Πάντως μου κάνει εντύπωση που τόσο ξαφνικά επανεμφανίστηκε... Και σε στιγμή που είχε περάσει στην λήθη και ξυριστικων μυθολογια...

[Algebar]

Αφού λοιπόν είμαστε όλοι εδώ νομίζω ότι ήρθε η ώρα Lancelot να μας πεις το σκοπό της συνάντησης καθώς και τι ξέρεις σχετικά με τον Σπλέντιτ και τα μυστήρια πακέτα.

[Gian_Arg]

- Εμένα πάντως Κάτι μου βρωμάει!! Δεν είναι όλα όπως φαίνονται! Για να λύσουμε το μεγάλο μας μυστήριο πρέπει να παίξουμε με ανοιχτά χαρτιά κύριοι!