Το ξεκίνησα με κάποια σαπούνια και κρέμες που δεν είχα και σε πολύ εκτίμηση.
Ξεκινούσα να φορτώνω το πινέλο δίχως να υπάρχει ...αύριο. Στα μαλακά (κάτι cella κλπ) έριχνα και λίγο νεράκι έτσι για το σκίσιμο.
Δούλεμα στο μεταλικό μπωλ για να "μαλακώσει" ο αφρός και βουρ στο πρόσωπο.
Στο δεύτερο χέρι, πάλι φόρτωμα δίχως αύριο, δούλεμα στο μπωλ και στο πρόσωπο.
Στο τρίτο, το ίδιο. Και αφού περνούσα το πρόσωπο με το πινέλο, ξάφριζα το πινέλο με το χέρι και έβαζα τον υπόλοιπο στο πρόσωπο. ΚΟΛΑΣΗ !!!
Και αφού είδα τον δείκτη της απόλαυσης να εκτοξεύεται στα ουράνια, το έκανα και με τα σαπούνια που γουστάρω. Ακόμα και με τις κρέμες, ίσως όχι τόσο σπάταλα αλλά σε κάθε χέρι δουλευω με "πολύ πράμα" Ούτε "φουντουκάκια" ούτε τίποτα...
Διότι όπως το σκέφτηκα το πράμα κι έτσι όπως βαδίζω, κάποια στιγμή θα φύγω από τον μάταιο τούτο κόσμο και θα έχω στη ντουλάπα 100 σαπούνια και κρέμες που το πιθανότερο να καταλήξουν στα σκουπίδια.
Άρα...φορτώστε γιατί χανόμαστε. :smilie_bad_87
